خانه » ایستگاه پرستاری » آموزش پرستاری » Medical - Surgical » اختلالات شریانی ( آرتریواسکلروز و آترواسکلروز )

اختلالات شریانی ( آرتریواسکلروز و آترواسکلروز )

7,548 بازدید از این مطلب

اختلالات شریانی

  • آرتریواسکلروز و آترواسکلروز

atherosclerosis-vs-arteriosclerosis-1

آرتریواسکلروز شایع ترین بیماری شریانی است و به معنی ” سخت شدن شریان ها ” می باشد. این اختلال یک فرآیند منتشر ضخیم شدن فیبرهای عضلانی و لایه های اندوتلیال دیواره ی شریان های کوچک و آرتریول ها است. آترواسکلروز فرآیند متفاوتی است که لایه ی اینتیمای شریان های بزرگ و متوسط را درگیر می کند. این تغییرات شامل تجمع لیپید ، کلسیم ، اجزای خون ، کربوهیدات ، بافت فیبروز در لایه ی اینتیمای شریان می باشد . این تجمع مواد را آتروما (atheroma) یا پلاک (Plaques) نیز می گویند.

علی رغم تفاوت فرآیندهای پاتولوژیک در این دو اختلال ، به ندرت ممکن است آنها به طور مجرد ایجاد شوند و بنابراین این اصطلاحات اغلب به جای یکدیگر به کار می روند . با توجه به این که آترواسکلروز نوعی بیماری عمومی شریان ها است ، اما در صورت وجود آترواسکلروز در اندام ها ، معمولا در سایر قسمت های بدن نیز مشاهده می شود.

پاتوفیزیولوژی :

شایع ترین اثرات آترواسکلروز در شریان ها شامل موارد زیر می باشند :

  • باریکی لومن
  • انسداد ناشی از ترومبوز
  • آنوریسم
  • زخم و پارگی

از نتایج غیر مستقیم ، سوء تغذیه و نهایتا فیبروز ارگان هایی است که به وسیله ی شریان های سخت شده خون رسان می شوند. تمامی سلول های فعال بافت ها به مقادیر زیادی مواد غذایی و اکسیژن نیاز دارند و نسبت به کاهش تامین هر یک از این مواد حساس هستند. اگر کاهش مواد غذایی و اکسیژن شدید دائمی باشد ، این سلول ها دچار نکروز ایسکمیک (مرگ سلولی ناشی از خون رسانی ناکافی) می شوند و به وسیله ی بافت فیبروزی که به تغذیه کمتری احتیاج دارد ، جایگزین می شود.

آترواسکلروز می تواند در هر نقطه ای از بدن تشکیل شود ، اما عمدتا نقاط دو شاخه شدن شاخه ها و یا عروق کوچک تر شریان ها را درگیر می کنند. در اندام تحتانی و نزدیک شامل آئورت داخل شکمی ، شریان های مشترک ایلیاک ، دهانه ی شریان های سطحی ران و عمقی و شریان سطحی ران در کانال دور کننده به طور ویژه تنگ هستند. در قسمت دور زانو ، آترواسکلروز می تواند در هر جایی در طول شریان روی دهد.

علی رغم وجود نظریه های زیاد در زمینه پیدایش آترواسکلروز، هیچ نظریه ای به طور کامل پاتوژنز آن را توضیح نداده است ، اما بخش هایی از نظریه های متعدد همراه با نظریه ی واکنش به صدمه وجود دارند. بر طبق این فرضیه ، صدمه ی سلول های اندوتلیال احتمالا در اثر اختلالات همودینامیک طولانی مثل تنش های پاره کننده ، جریان پر تلاطم ، پرتو ، مواد شیمیایی و یا افزایش لیپید خون به طور مزمن در سیستم شریانی به وجود می آیند.

صدمه سلول های اندوتلیال باعث ایجاد شرایط مناسب برای تجمع و چسبندگی پلاکت و مونوسیت ها در محل صدمه می شوند. سلول های عضلات صاف مهاجرت کرده و تکثیر می شوند و امکان تشکیل شکلی از ماتریکس کلاژنی و فیبر های الاستیک را می دهند.

enlarged-view-of-atherosclerosis

از نظر شکل ظاهری ، ضایعات آترواسکلروز دو نوع هستند :

  • رگه های چربی
  • پلاک فیبروز

رگه های چربی زرد و صاف بوده و همواره کمی به سمت لومن شریان بر جسته شده اند ، از لیپید تشکیل شده و سلول های عضلات صاف دراز هستند. این ضایعات در شریان کلیه ی افراد در گروه های سنی مختلف حتی شیخواران یافت می شوند. مشخص نیست که رگه های چربی مستعد تبدیل به پلاک فیبری هستند یا نه و همچنین ضایعات قابل برگشت می باشند. معمولا باعث بروز علائم بالینی نمی شوند.

پلاک فیبری مشخصه ی آترواسکلروز است که از سلول های عضلات صاف ، فیبرهای کلاژن ، اجزای خون و لیپید تشکیل شده است. سفید یا سفید مایل به زرد با برجستگی به درجات متفاوت به طرف داخل لومن شریان می باشد و به طور کامل شریان را مسدود می کند. این پلاک ها به طور غالب در آئورت شکمی ، شریان های کرونر، پشت زانو و کاروتید داخلی یافت می شوند . اعتقاد بر این است که پلاک ضایعه ای غیر قابل برگشت است.

5
ترسیم شماتیک پیشرفت آترواسکلروز . رگه های چربی از ابتدایی ترین ضایعات آترواسکلروز هستند . بسیاری از این رگه های چربی از بین می روند ، اما تعدادی دیگر به پلاک فیبری و نهایتا اتروم تبدیل شده که ممکنست باعث خونریزی ، زخم ، کلسیفیکاسیون ، یا ترومبوز شود و حتی منجر به انفارکتوس میوکارد ، سکته مغزی یا گانگرن می گردد .

Atherosclerosis

تنگی تدریجی لومن شریان یا پیشرفت فرآیند بیماری باعث تحریک ایجاد گردش خون جانبی می شود. گردش خون جانبی شامل عروق از پیش موجودی است که برای ایجاد راهی مجدد برای جریان خون در حضور تنگی یا انسداد شدید به طور همودینامیک مورد استفاده قرار می گیرد. جریان جانبی امکان ادامه ی خون رسانی به بافت ها بعد از محل مسدود شدن شریان را می دهد ، اما اغلب برای تامین نیاز متابولیک کافی نبوده و ایسکمی رخ می دهد.
10
پیدایش مجاری برای خون جانبی در پاسخ انسداد شریان مشترک ایلیاک راست و قسمت انتهایی محل دو شاخه شدن آئورت

عوامل خطر ساز :

عوامل زیادی باعث آترواسکلروز می شوند . با این که مشخص نیست ، با تعدیل این عوامل خطر ساز می توان از بروز بیماری قلبی-عروقی پیشگیری نمود. شواهدی دال بر کندی فرآیند بیماری وجود دارد

عوامل خطر زای قابل کنترل
  • نیکوتین (نظیر تنباکو یا جویدن تنباکو)
  • رژیم غذایی (موجب هایپرلیپیدمی)
  • فشار خون بالا
  • دیابت ( که فرآیند آترواسکلروز را از طریق ضخیم شدن غشاهای قاعده در عروق کوچک و بزرگ سرعت می بخشد )
  • چای
  • تنش
  • شیوه زندگی
  • افزایش پروتئین واکنشی CRP) C)
  • هیپرهموسیستینمی

عوامل خطر غیر قابل کنترل

  • سن
  • جنس
  • استعداد خانوادگی / ژنتیک
  • استعمال سیگار
  • پروتئین واکنشی C 
  • افزایش هوموسیستئین
استعمال سیگار یکی از عوامل خطر ساز در پیدایش این اختلال است. نیکوتین جریان خون را به اندام های تحتانی کم کرده و سرعت ضربان قلب و فشار خون را از طریق سیستم عصب سمپاتیک ناشی از انقباض عروق ، بالا می برد. علاوه بر این ، خطر تشکیل لخته را توسط افزایش چسبندگی پلاکت افزایش می دهد. با تسهیل ترکیب بیشتر هموگلوبین با منواکسیدکربن بافت ها را از دریافت اکسیژن محروم می کند. تعدادی از افراد مصرف کننده ی سیگار به طور مستقیم ارتباط وسیعی با بیماری دارند. قطع سیگار خطر را کم می کند. عوامل زیاد دیگری نظیر چاقی ، تنش و فقدان ورزش به عنوان عامل موثر در فرآیند بیماری شناخته شده اند.

پروتئین واکنشی CRP) C) یک شاخص حساس به التهاب قلبی – عروقی در هر دو حالت سیستمیک و موضعی است. افزایش مختصر CRP سرم در ارتباط با افزایش خطر صدمه ی عروقی به خصوص در افراد با سایر عوامل خطرزا مثل سن بالا ، جنس زن ، پرفشاری خون ، افزایش کلسترول خون ، چاقی ، افزایش سطح گلوکز خون ، سیگار ، یا سابقه ی مثبت خانوادگی بیماری قلبی – عروقی بالا می رود . همچنین ارتباط مثبتی بین بیماری عروق محیطی و هموستاتیک یا شاخص های التهابی فیبرینوژن و دی دایمر وجود دارد.

افزایش هوموسیستئین ارتباط مثبتی با بیماران دارای بیماری شریان محیطی ، مغزی – عروقی و کرونر دارد. هوموسیستئین یک پروتئین ارتقا دهنده ی انعقاد توسط افزایش فعالیت فاکتور V و XI است ، در حالی که تضعیف کننده ی فعال سازی پروتئین C و افزایش دهنده ی اتصال لیپوپروتئین a در فیبرین می باشد. این فرآیند ، تشکیل ترومبین و تمایل به تشکیل ترومبوز را افزایش می دهد. اثرات فولات درمانی بر افزایش هوموسیستئین در جهت ارتقای سطح سلامت قلب و عروق نشان داده نشده ، اما راهنمای برنامه بین المللی آموزش کلسترول (NCEP) پیشنهاد می کند که مکمل اسید فولیک ۰٫۵ تا ۰٫۱ میلی گرم روزانه از بیماران با سابقه ی جدی آترواسکلروز که دلیلی برای وضعیت نامطلوب لیپید خویش ندارند ، نقش محافظت کننده را بازی می کند.

پیشگیری :

لنگیدن متناوب یک علامت آترواسکلروز عمومی است که می تواند شاخص انسداد شریان کرونر باشد. گمان می رود که رژیم غذایی سرشار از چربی در پیدایش آترواسکلروز دخالت دارد ، به همین دلیل اندازه گیری کلسترول سرم و شروع تلاش هایی در جهت پیشگیری از بروز بیماری نظیر تعدیل رژیم غذایی مطرح است. انجمن قلب آمریکا کم کردن میزان چربی مصرفی در رژیم غذایی ، جایگزینی چربی های اشباع شده توسط چربی های اشباع نشده ، و عدم کاهش کلسترول دریافتی جهت کم کردن خطر بروز بیماری قلبی-عروقی را پیشنهاد کرده است.

در حال حاضر علاوه بر تعدیل رژیم غذایی ، همزمان داروها و ورزش به منظور کاهش سطح چربی خون به کار می روند . برنامه ی بین المللی آموزش کلسترول راهنمای درمان هایپرلیپیدمی ، هدف اولیه ی دستیابی به لیپوپروتئین با دانسیته پائین (LDL ) کمتر از ۱۰۰mg/dl ارایه نموده اند. سطح LDL کمتر از ۷۰mg/dl برای بیماران با سابقه ی دیابت ، استعمال سیگار ، آترواسکلروز، یا پرفشاری خون پیشنهاد می گردد.

اهداف ثانویه شامل دستیابی به سطح کلسترول توتال کمتر از ۲۰۰mg/dl و تری گلیسرید کمتر از ۱۵۰mg/dl می باشد.

داروهای طبقه بندی شده تحت عنوان بازدارنده های کاهش دهنده ی HMG-CoA یا ” استاتین ها ” شامل آتورواستاتین ( لیپیتور )، لوواستاتین( مواکور )، پراواستاتین (پراواکول)، سیمواستاتین (زوکور)، فلوواستاتین (لسکول) و روزوواستاتین (کرستور) اولین خط درمان می باشند و در کاهش میزان شیوع وقایع قلبی – عروقی موثر هستند. چند دسته ی دیگر داروهای مورد استفاده جهت کاهش سطح لیپید شامل :

  • عصاره های اسید صفراوی (کولستیرامین یا کوئستران ، کولس ولام یا ولکول ، کولستیپول یا کولستید )
  • اسید نیکوتینیک (نیاسین یا نیاکور – نیاسپان  )
  • بازدارنده های اسید فیبریک (جمفیبروزیل یا لوپید ، فنوفیبرات یا تریکور )
  • بازدارنده های جذب کلسترول (ازتیمیب یا زتیا )

بیماران دریافت کننده ی درمان طولانی مدت این دارو ها، به نظارت دقیق پزشکی نیازمندند.

پرفشاری خون ممکن است به دلیل تشکیل ضایعات آترواسکلروز در عروق پرفشار تسریع شده ، به حادثه عروق مغز ( CVA ، حمله ی مغزی ، یا سکته ی مغزی) ، بیماری ایسکمیک کلیه ، بیماری شدید شریان محیطی (PAD – peripheral Arterial Disense) یا بیماری شریان کرونر (CAD) بیانجامد . کلیه ی بیماران مبتلا به PAD در جهت دستیابی به کنترل فشار خون با رعایت اقدامات راهنمایی از هفتمین گزارش انجمن کمیته ی بین المللی پیشگیری ، تشخیص ، ارزیابی ، درمان فشار خون بالا ( فشار خون سیستولیک بالاتر از ۱۳۰ میلی متر جیوه و دیاستولیک کمتر از ۹۰ میلی متر جیوه) را می توانند در شرایط طبیعی حفظ نمایند.

با این که فقط یک عامل خطر در ایجاد شدن بیماری آترواسکلروز قلبی و عروقی دخالت ندارند ، اما کاملا روشن است که هر چه تعداد عوامل خطر بیشتر باشد ، احتمال بروز بیماری بالا می رود. بنابراین به رفع کلیه ی عوامل خطرساز قابل کنترل به ویژه استعمال فرآورده های نیکوتین ، بسیار تاکید می شود.

تدابیر طبی :

تدابیر طبی آترواسکلروز در ارتباط با تعدیل عوامل خطرساز ، یک برنامه ی ورزش کنترل شده به منظور بهبود گردش خون و ظرفیت عملکردی ، دارودرمانی ، و نیز روش های مداخله ای یا جراحی گرافت می باشد.

درمان جراحی :

روش جراحی عروق به دو گروه تقسیم می شوند :

  • روش های جراحی جریان داخلی که تامین خون رسانی از راه آئورت به شریان رانی صورت می پذیرد .
  • روش های جراحی جریان خارجی که به عروق خونی زیر شریان رانی خون رسانده می شود.

اقدامات تصویر برداری :

چندین روش تصویربرداری به عنوان درمان مکمل برای روش جراحی اهمیت دارند . در صورت تشخیص یک یا چند ضایعه متعدد در هنگام آرتریوگرام ، آنژیوپلاستی ، که آنژیوپلاستی داخل لومنی از طریق جلد (PAT) نیز نامیده می شود ، می تواند انجام شود. بعد از دریافت بی حسی موضعی ، یک کاتتر دارای بالون در انتهایش با یک مانور از محل تنگی عبور داده می شود. اگرچه برخی متخصصان معتقد هستند که این روش توسط کشیدگی بیش از حد رشته های ارتجاعی سمت غیر بیمار دیواره شریان (اتساع یافته) باعث بهبود جریان خون می شود ، اما اغلب معتقدند که این روش ، لومن شریان را توسط “شکستن” و صاف کردن پلاک در دیواره ی رگ عریض می کند.

عوارض PAT شامل موارد زیر است :

  • تشکیل هماتوم
  • آمبولی
  • جدا شدن (جدایی اینتیما) رگ
  • انسداد حاد شریان
  • خونریزی

Stent Placement

برای کاهش خطر انسداد مجدد ، استنت ( یک لوله توری کوچک استیل زنگ نزن ) ممکن است برای حمایت از دیواره ی عروق خونی و پیشگیری از کلاپس فوری بعد از باد کردن بالون گذاشته شود. استنت های مختلف و استنت – گرافت ممکن است برای تنگی های کوتاه مدت به کار رود.

عوارض در ارتباط با استفاده از استنت یا استنت – گرافت ، شامل موارد زیر می باشند :

  • آمبولی در ناحیه ی دور
  • صدمه ی اینتیما (جدا شدن)
  • جابجا شدن استنت
مزیت آنژیوپلاستی ، استنت و استنت – گرافت ، کاهش طول مدت بستری در بیمارستان به منظور درمان است ؛ بسیاری از روش ها به صورت سرپایی انجام می شوند.

مراقب پرستاری از بیمار با نارسایی شریان محیطی اندام ها

بهبود گردش خون شریان محیطی

  • به کمک قرار دادن عضو در سطح پائین تر از سطح قلب می توان تامین خون رسانی شریانی را به بخشی از بدن افزایش داد. برای اندام های تحتانی سر تخت را بالا قرار داده و یا بیمار در وضعیت نشسته به همراه گذاشتن پاها در یک وضعیت راحت بر روی کف زمین قرار داده می شود.
  • پرستار می تواند به بیمار در راه رفتن یا سایر ورزش های متوسط و درجه بندی ایزومتریک کمک کند که این نوع تمرین برای بهبود جریان خون و فراهم شدن شرایطی برای پیدایش گردش خون جانبی مفید است.
  • پرستار به بیمار در مورد راه رفتن روی نقطه ی درد ، استراحت یا رفع درد و سپس از سر گرفتن راه رفتن تا افزایش تحمل وی نسبت به فعالیت ناشی از بهبود گردش خون جانبی آموزش می دهد. شروع درد نمایانگر این است که بافت ها اکسیژن کافی دریافت نمی کنند و بیمار باید قبل از ادامه ی فعالیت ، باید کمی استراحت کند. در هر حال برنامه ی ورزشی منظم می تواند در افزایش قدرت راه رفتن قبل از بروز لنگیدن موثر باشد. بیمار می تواند میزان تمرین را قبل از بروز درد جهت ارزیابی حد پایه ، تحمل کند.
  • تمام بیماران مبتلا به بیماری عروق محیطی نباید ورزش کنند ؛ بنابراین قبل از توصیه ی هر نوع برنامه ی ورزشی بایستی با کارکنان مراقبت اولیه مشورت شود. زخم پا ، سلولیت ، گانگرن ، یا انسداد حاد ترومبولیتیک در اثر ورزش بدتر می شوند.

بهبود اتساع عروق و پیشگیری از تحت فشار قرار گرفتن عروق

  • اتساع شریانی باعث بهبود جریان خون اندام ها شده که هدفی مطلوب در بیماران مبتلا به PAD می باشد، ولی در شریان ها با سختی شدید ، خاصیت ارتجاعی از دست می رود یا مورد صدمه قرار می گیرد و امکان اتساع پذیری وجود ندارد. به همین دلیل ، اقداماتی مثل داروها و جراحی ممکن است برای اتساع عروق فقط حداقل اثرگذاری را داشته باشد.
  • استفاده از گرما برای بهبود جریان خون شریانی و توصیه به اجتناب از تماس با درجه حرارت پائین ایجاد کننده ی انقباض عروق ، از جمله اقدامات پرستاری است.
  • پوشیدن لباس کافی و محیط گرم ، بیمار را در مقابل لرز محافظت می کند . در صورت بروز لرز ، یک حمام گرم یا نوشیدنی گرم مفید می باشد. یک بطری آب گرم و یا پد گرم کننده ممکن است در روی شکم بیمار جهت ایجاد اتساع عروق سرتا سر اندام ها تحتانی به کار رود.
هشدار پرستاری: به بیماران توصیه می شود که درجه حرارت آب حمام را کنترل کنند و از به کار بردن بطری های آب داغ و پتوهای گرم کننده روی اندام ها خودداری کنند. استفاده از پتوی گرم کننده روی شکم می تواند باعث بروز رفلکس اتساع عروق اندام ها شود و از تماس مستقیم گرما روی اندام های مبتلا بی خطرتر است.
  • در بیماران مبتلا به اختلال وازواسپاسم (نظیر بیماری رینود) ، گرما ممکن است به صورت مستقیم بر اندام ایسکمیک با استفاده از پتوی گرم یا الکتریکی استفاده شود ؛ اما درجه حرارت منبع گرما نباید از درجه حرارت بدن بالاتر باشد. اندام های ایسکمیک با درجه حرارت پائین تری دچار صدمه به بافت می شوند.

هشدار پرستاری: گرمای بیش از حد ممکن است نیازهای متابولیک اندام ها را بالا ببرد و بنابراین نیاز به اکسیژن را افزایش دهد ، در حالی که به دلیل وجود بیماری شریانی ، جریان خون به خوبی صورت نمی گیرد. گرما باید با احتیاط زیاد استفاده شود.
  • نیکوتین باعث انقباض عروق شده و نهایتا جریان خون اندام ها را به طور قابل توجهی کم می کند. استعمال تنباکو همچنین انتقال و استفاده ی سلولی اکسیژن را مختل نموده و افزایش دهنده ی ویسکوزیته ی خون می باشد. به بیمارانی که دخانیات استعمال می کنند و مبتلا به نارسایی شریانی هستند ، باید اطلاعاتی در مورد اثرات نیکوتین روی گردش خون داده شود و آنها را به قطع مصرف نیکوتین تشویق نمود.
  • هیجانات عاطفی ، سیستم عصب سمپاتیک را تحریک کرده و منجر به انقباض عروق محیطی می شوند. گرچه تنش های عاطفی غیر قابل اجتناب هستند ، اما می توان با خودداری از قرار گرفتن در موقعیت های تنش زا در حد امکان یا برنامه ی مراقبت مداوم تنش ، تا حدی شدت آن را کاست. خدمات مشاوره ای یا آموزش تن آرامی ممکن است برای بیماران ناتوان در سازگاری موثر با موقعیت های تنش زا به کار روند.
  • لباس و پوشاک تنگ مثل بند جوراب ، کمربند و بند کفش ، مانع گردش خون به سمت اندام ها شده و رکود خون در ورید ها را بوجود آورده و بنابراین باید از آنها اجتناب نمود. از انداختن پا روی پا به دلیل تحت فشار قار دادن عروق پاها خودداری شود.

تسکین درد :

اغلب ، درد ناشی از نارسایی شریان محیطی ، مزمن ، مداوم و ناتوان کننده است. آن باعث محدودیت فعالیت ، تاثیر روی کار و مسئولیت ها ، اختلال در خواب و تغییر در حس سلامتی می گردد. به همین دلیل بیماران اغلب افسرده ، تحریک پذیر و ناتوان در نشان دادن انرژی لازم به منظور انجام درمان های تجویز شده هستند ؛ در نتیجه ، رفع درد در آنها مشکل تر است. ضد دردهایی مانند هیدروکودون به اضافه ی استامینوفن (ویکودین)، اکسی کدون به اضافه ی استیل سالیسیلیک اسید (پرکودان)، یا اکسیکدون به اضافه ی استامینوفن (پرکوست) می توانند برای کاهش درد مفید باشند ، تا حدی که بیمار بهتر بتواند در درمان های افزایش دهنده ی گردش خون شرکت کند و نهایتا درد به نحو موثرتری برطرف شود.

حفظ تمامیت بافت:

بافت های فاقد تغذیه مناسب ، مستعد عفونت و صدمه هستند. در صورت بروز ضایعه ، به دلیل اختلال در جریان خون ناحیه ، ترمیم به تاخیر می افتد و یا انجام نمی شود. زخم های عفونی و ترمیم نیافتنی اندام ها می تواند باعث ناتوانی شود و ممکن است درمان طولانی و پرهزینه داشته باشد. حتی ممکن است نیاز به قطع عضو اندام دارای ایسکمی به وجود آید. بنابراین اقدامات به منظور بروز این عوارض باید از اولویت بالایی برخوردار باشد و دقیقا اجرا شود.

  • از وارد آمدن ضربه به اندام ها باید اجتناب شود.
  • توصیه به بیماران در پوشیدن کفش های محکم و به اندازه ی کاملا مناسب یا کفش راحت به منظور پیشگیری از صدمه و تاول ، مفید می باشد.
  • همچنین استفاده از صابون های خنثی و لوسیون های بدن برای جلوگیری از خشکی و ترک خوردن پوست، مهم است. خارش و مالش شدید پوست می تواند خراشیدگی در پوست به وجود آورد و نهایتا محیط مناسبی برای تهاجم باکتری فراهم سازد ، بنابراین پاها باید به صورت خشک باشند.
  • جوراب حتما تمیز و خشک پوشیده شود.
  • ناخن های انگشتان دست و پا را به دقت و صاف کوتاه کرد و گوشه های تیز آنها بایستی طبق شکل و زاویه ی طبیعی ناخن چیده شوند. در صورت کلفتی و شکنندگی ناخن ها و عدم توانایی کوتاه کردن بدون آسیب ، ممکن است با یک متخصص پا مشورت شود.
  • میخچه و پینه نیاز به برداشتن به وسیله یک فرد حرفه ای مراقبت بهداشتی دارد. ممکن است برای پیشگیری از عود مجدد پینه ، نیاز به پوشیدن کفش هایی با پوشش داخلی باشد.
  • کلیه ی نشانه های تاول ، رشد ناخن ها به طرف انگشت ، عفونت یا سایر مشکلات را در جهت درمان و پیگیری باید به افراد حرفه ای مراقبت بهداشتی گزارش کرد.
  • بیماران با ضعف بینایی ، محدودیت حرکت بازوها و پاها ، ممکن است به کمک در انجام معاینه ی دوره ای اندام های تحتانی خود از نظر ضربه یا وجود التهاب یا عفونت ، نیاز داشته باشند.
  • تغذیه مناسب موجب بهبود ترمیم و پیشگیری از شکنندگی بافت می شود و بنابراین در کلیه ی برنامه ی درمانی بیماران مبتلا به بیماری عروق محیطی مدنظر قرار می گیرند.
  • یک رژیم غذایی متعادل حاوی پروتئین و ویتامین های کافی برای مبتلایان به نارسایی شریان ، ضروری است.
  • تغذیه نقش کلیدی در ترمیم زخم دارد.
  • ویتامین C برای سنتز کلاژن و توسعه ی مویرگی ضروری می باشد.
  • ویتامین A تولید شدن بافت اپی تلیال را افزایش می دهد.
  • روی برای میتوز و تکثیر سلولی ضروری است.
  • چاقی قلب را تحت فشار قرار داده ، افزایش دهنده ی احتقان وریدی است و کاهش گردش خون را بوجود می آورد؛ بنابراین، برنامه ی کاهش وزن در برخی بیماران ضروری است.
  • رژیم کم چربی برای مبتلایان به آترواسکلروز مفید می باشد.

آموزش به بیمار

  • 1)
  • 2)
  • 3)
  • 4)
  • 5)
آموزش های لازم برای مراقبت در منزل :

    • شستشوی روزانه ی پا را انجام دهد
    • فواصل بین انگشتان را با صابون ملایم و آب ولرم شستشو دهد
    • سپس آب کشی کند و ماساژ دهد به جای اینکه به صورت خشک مالش دهد.

خطرات صدمه ی حرارتی را بشناسد :

      • جوراب های تمیز ، گشاد و نخی بپوشد ( آنها راحت هستند ، امکان گردش هوا را فراهم می سازند و رطوبت را جذب می کنند ).
      • در هوای سرد ، جوراب های اضافی در کفش های بزرگتر بپوشند.
      • از پدهای داغ ، ویرپول و لوله های گرم اجتناب کنند.
      • از قرار گرفتن در معرض نور خورشید اجتناب کنند.

نکات ایمنی را بشناسد :

        • روزانه پاها را از نظر قرمزی ، خشکی ، بریدگی ، تاول و غیره مشاهده کنند.
        • همیشه بیرون از بستر از کفش یا سرپایی استفاده کنند.
        • ناخن ها را پس از حمام کوتاه کنند.
        • در صورت وجود ضعف بینایی برای کوتاه کردن ناخن ؛ گرفتن گوشه های ناخن ، تاول ، فورفتگی ناخن ، با متخصص مشورت نمایند.
        • مسیرهای عبور در منزل را از نظر پیشگیری از بروز صدمه امن کنند.
        • از پوشیدن دمپایی های بند دار اجتناب کنند.
        • اگر انگشتان پا روی هم افتاده یا با هم در اصطکاک هستند ، از پشم بره بین آنها استفاده کنند.
        • کفش هایی با پنجه ی پهن و مناسب بپوشد. کفش باعث به جریان افتادن هوا در جهت گردش خون اندام میشود.
        • در صورت خشکی و پوسته پوسته شدن پوست پاها ، از کرم لانولین استفاده کنند. هرگز کرم را بین انگشتان نگه ندارند.
        • در صورت بروز عرق در پاها ، روزانه آنها را پودر زده و برای خشک بودن ناحیه ، بین انگشتان پشم بره قرار دهد.

راهبردهای کاهش خطر انقباض عروق خونی را توصیف کند :

          • از تحت فشار قرار دادن گردش خون اطراف زانو و پاها به طور مثال از استفاده از جوراب های دارای کش سفت در لبه ها و جوراب های ساق بلند خودداری کند.
          • زانو ها را خم نکند.
          • استعمال هرگونه تنباکو را متوقف سازد. زیرا نیکوتین باعث انقباض و اسپاسم عروق می شود.
          • از استعمال بانداژ محکم و محدود کننده خودداری کند.
          • در برنامه ی ورزش پیاده روی به منظور تحریک گردش خون شرکت کند.

زمان انجام توجهات پزشکی را بشناسد :

            • در صورت بروز شکنندگی پوست مثل ساییدگی ، تاول ، عفونت قارچی (پای ورزشکاران) ، یا درد ، به کارکنان مراقبت بهداشتی اطلاع دهد.
            • از هر دارویی روی پاها و ساق پاها مگر در صورت دستور پزشک ، استفاده نکند.
            • از به کار بردن ید ، الکل ، ترکیبات از بین برنده ی میخچه / زگیل، یا چسب ها قبل از مشورت با مراقبین بهداشتی ، خودداری کند.
منبع : برونر سودارث قلب و عروق و خون ( ویرایش یازدهم ۲۰۰۸ )
ویرایش : صدیقه سالمی ( عضو هیئت علمی دانشگاه ایران )
ترجمه : ژاله محمد علیها ، صدیقه عاصمی ، حلیمه امینی ( اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران و تهران )

تهیه ، تنظیم و آماده سازی : مرضیه براهویی و صادق دهقانی زاده 

 

درباره ی Naloxone

اعتقاد دارم طرف حساب پرستار، خداست... . 9 مهر تولد دوباره ی من بود.. روزی که پرستار شدم...

همچنین ببینید

نکاتی که در مورد CVP باید بدانیم …

central venous pressure CVP اندازه گیری CVP در کلینیک قلب مهم می باشد زیرا CVP …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

This site is protected by WP-CopyRightPro