خانه » ایستگاه پرستاری » آموزش پرستاری » CCU » انفارکتوس بطن راست – Right ventricular infarction

انفارکتوس بطن راست – Right ventricular infarction

6,796 بازدید از این مطلب

RV Mi بدکاری بطن راست به دنبال انفارکتوس بطن راست ، یکی از مهمترین اختلالاتی است که باید در بیمار مبتلا به انفارکتوس مورد توجه قرار گیرد . البته به دلیل کوچک بودن توده بطن راست ، و کم بودن فشار بطن و نیز تغذیه کافی بطن راست از عروق خونی ، این نوع انفارکتوس به ندرت ایجاد می شود . معمولا انفارکتوس بطن راست همراه با انفارکتوس ترانس مورال inferior و posterior بطن چپ دیده می شود و ناشی از آترواسکلروز عروق کرونر راست و گاهی سیرکومفلکس چپ است . آسیب معمولا در دیواره خلفی ایجاد می شود که ممکن است به دیواره آزاد آنترولترال راست نیز برسد . انفارکتوس ناحیه قدامی بطن راست به دلیل خونرسانی غنی آن شایع نیست .

F2.large

علائم بالینی انفارکتوس بطن راست

این علائم که پرستار باید دقیقا مراقب بروز آنها در بیمار باشد عبارتند از :

  • اتساع ورید ژیگولار : در هنگام دم ، فشار ورید ژیگولار افزایش می یابد ( علامت کاسمال ) و ممکن است نبض پارادوکس ایجاد می شود .
  • هپاتومگالی و ادم محیطی
  • طولانی شدن صدای S2 در سمع و وجود گالوپ S3 و S4 بطن راست در ناحیه LSB به دلیل دیلاتاسیون و کاهش کمپلیانس بطن راست .
  • سمع سوفل سیستولیک ناشی از نارسایی تریکوسپید در LSB
  • هایپوتانسیون به دلیل کاهش برونده قلب و بروز شوک کاردیوژنیک
  • وجود پوست سرد و مرطوب همراه با سیانوز
  • اولیگوری
  • تغییر در سطح هوشیاری

تغییرات الکتروکاردیوگرافیک ناشی از انفارکتوس بطن راست

همانطور که پیشتر نیز گفته شد ، انفارکتوس تحتانی و خلفی بطن چپ اتفاق می افتد . تشخیص بر مبنای تغییرات قطعه ST است و چون این تغییرات در انفارکتوس بطن راست یک پدیده گذرا بوده معمولا بعد از گذشت ۲۴ – ۱۰ ساعت از شروع درد قلبی به حالت طبیعی بر می گردد ، باید در ابتدای پذیرش بیمار ، حتما اشتقاق های پریکاردیال سمت راست نیز کنترل شوند زیرا الکتروکاردیوگرام ۱۲ لید اصلی ، اطلاعات قطعی برای تشخیص آن به دست نمی دهد .

ECG

تغییرات الکتروگرافیک در انفارکتوس بطن راست عبارتند از :

  • وجود انفارکتوس تحتانی (inferior Mi) حاد بطن چپ
  • بالا رفتگی قطعه ST در لید های V1 و V2 به میزان ۰٫۵ تا ۱ میلی متر یا بیشتر
  • بالا رفتگی قطعه ST در V4R تا V6R به میزان ۰٫۵ تا ۱ میلی متر یا بیشتر ، که این پدیده در V4R از همه واضح تر است .
  • در صورت وجود بالا رفتگی ST در لید های جلوی قلبی ، میزان بالا رفتگی ST در V1 از همه بیشتر بوده ، هرچه به سمت جلو برویم از بالا رفتگی آن کاسته می شود .
  • بالا رفتگی قطعه ST در لید III بیشتر از لید II است .

به طور کلی می توان گفت در حضور انفارکتوس تحتانی بطن چپ ، بالا رفتگی قطعه ST در لید V4R با یا بدون Q پاتولوژیک ارزش تشخیصی دارد .

انفارکتوس تحتانی (inferior Mi) و بالا رفتگی قطعه ST در لید های V1 و V2
انفارکتوس تحتانی (inferior Mi) و بالا رفتگی قطعه ST در لید های V1 و V2
RVMI-2
بالا رفتگی قطعه ST در V4R تا V6R در لید های سمت راست (Right lead)

اقدامات درمانی اورژانس هنگام بروز انفارکتوس بطن راست

هدف از این اقدامات از بین بردن علائم نارسایی پمپ خون توسط بطن راست است این اقدامات عبارتند از :

  • تجویز سرم نرمال سالین به میزان ۲۰۰ml/h به منطور فرستادن حجم خون کافی به طرف قلب چپ و دستیابی به حداکثر پیش بار .
  • مانیتورینگ فشار وج مویرگهای ریوی ( PCWP ) جهت کنترل حجم مایع انفوزیون شده و پیشگیری از صدمه به دهلیز چپ . بدین منظور باید فشار وج کاپیلرهای ریوی بین ۱۸ – ۱۵ میلی متر جیوه حفظ شود و هرگز از ۲۰ میلی متر جیوه تجاوز نکند .
  • تجویز دارو های اینوتروپ مثبت نظیر دوپامین و دوبوتامین . دوپامین با دوز ۲-۵ µg/kg/min موجب دیلاتاسیون عروق کلیه و ایجاد دیورز می شود با دوز ۵-۱۰ µg/kg/min گیرنده های دوپامینرژیک را تحریک کرده ، قدرت انقباضی قلب را تقویت می کند و با دوز بالاتر از ۱۰ µg/kg/min موجب انقباض عروقی و تاکی کاردی می شود . در این میان به دلیل آنکه دوبوتامین با دوز ۲٫۵-۱۰ µg/kg/min بدون ایجاد انقباض عروقی شدید و تاکی کاردی ، همان اثر اینوتروپ را روی قلب دارد ، داروی انتخابی اول به حساب می آید .
  • در صورت بروز هایپوتانسیون ، بلوک های قلبی و کاهش برون ده قلب ، می توان از پیس میکر موقت استفاده کرد .

dopamine

  • کنترل علائم حیاتی بیمار شامل فشار خون ، فشار متوسط شریانی ، نبض ، تنفس سطح هوشیاری
  • کنترل پوست و انتهاها از نظر سردی و رطوبت ، سیانوز و ادم محیطی
  • مشاهده اتساع ورید های گردنی
  • سمع ناحیه LBS قلب
  • مانیتورینگ V4R و ثبت استریپ آن در هر ۴ ساعت
  • ارزیابی بیمار از نظر بروز علائم نارسایی ثانویه بطن چپ
از تجویز کلیه مواردی که پیش بار را کاهش می دهد باید اجتناب شود . این موارد عبارتند از :

  • تجویز دیورتیک ها
  • تجویز ونودیلاتور ها ( TNG و مورفین )
  • دادن پوزیشن نشسته به بیمار
  • مانور والسالوا

برگرفته از : اصول مراقبتهای ویژه در CCU ، ICU ، دیالیز

  • تالیف ملاحت نیک روان مفرد
  • عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
 تهیه تنظیم و گرد آوری : صادق دهقانی زاده

درباره ی صادق دهقان زاده

من صادق هستم عاشق پرستاری ، از کاری که دارم انجام میدم خیلی خوشحالم . این سایت رو با هدف کمک به ارتقا سطح علمی جامعه پرستاری تاسیس کردم اگه از مطالب اینجا راضی بودید شما هم به کمک من بیاید .

همچنین ببینید

کتو اسیدوز دیابتیک diabetic ketoacidosis :

DKA این وضعیت به دلیل کمبود یا ناکافی بودن مقدار انسولین در گردش خون ایجاد …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

This site is protected by WP-CopyRightPro